باغ چون مینو نماید راغ چون مینا شود

با شجر مرغ سحر گوید کلیم آسا کلام

چون ید بیضای صبح از جیب شب پیدا شود

کوه جام لاله گیرد ابر لولو گسترد

خسرو ملک فلک بهر تماشای بهار

از زمستان خانه های زیر بر بالا شود

کوه را کاندر زمستان داشت از قاقم قبا