آب حیات را، لب لعلت نشان دهد

باد سحرگهی به هوای تو جان دهد

در بوستان به یاد دهن تو غنچه را

هر دم هزار بوسه صبا بر دهان دهد

ز انسان که عکس ماه دهد حسن روی گل