کز صبح تا به شام جهان را دونان دهد

صد بار گردش بال خورشید، سر نهد

تا شاه زیر دست خود او را مکان دهد

از همت تو شرم ندارد سپهر دون

گشته است پای باز مشرف به دست تو

بر پای خویش بوسه پیا پی ازان دهد

چترت مظله است که سکان خاک را