از تاب آفتاب حوادث امان دهد

گشته است پای باز مشرف به دست تو

بر پای خویش بوسه پیا پی ازان دهد

چترت مظله است که سکان خاک را

مشکل رسد به خاک درت چشمه حیات

ور خود به این امید همه عمر جان دهد

خصمت که گشت تشنه به خون خو دارد می