تو دل نمودگی غنچه با صبا بنگر

که بامداد ز خواب خمار بگشاید

گشاد باغ ز نرگس هزار چشم و کجاست

کسی که یک نظر اعتبار بگشاید؟

که هر دمش که بیند، کنار بگشاید

بنفشه در شکن و پیچ راست می ماند

به حلقه ای که سر زلف یار بگشاید