دور رای استوارت کافتابش نقطه ایست

سوسن و گل را عرق بر چهره افتاد از حیا

در افق مهر از نهیبت روی تابد، ور به کین

بازگردانی افق را نیز ننماید قفا

در کشید از استقامت، خط به خط استوا

غنچه ای بودی به نسبت بر درخت همتت

گنبد نیلوفری گرداشتی رنگ و نما