تیره باد آن روز و سال و مه که دارد بر سپهر

در یسارست او همه وقتی و دارد صدر جا

هست مستغنی، بحمد الله، ز اعوان درگهت

گر به درگاهت نیاید شوربختی، گو: میا

چشمه خورشید چشم روشنایی از سها

خویش را بیگانه می دارد ز مدحت طبع من

زآنکه دریای زاخر نیست جای آشنا