در میان چشم و دل گردی است دور از روی تو

لاجرم بی باد یک دم بر نمی آید مرا

هست دایی بی دوا در جان من از عشق تو

بود و خواهد بود بر جان من این غم دائما

خیز و بنشین در میان هر دو، بشنو ماجرا

خاصه این ساعت که دلها را صفایی حاصل است

از غبار موکب جمشید افریدون لقا