اندرین مدت که بود از درد غم صباح من عشا

سرنگون بر پای می خیزم به یاری عصا

درد پایم کرد منع از خاک بوس درگهت

خاک بر سر می کنم هر ساعتی از درد پا

گفته ام حقا دعایت، در صباح و در مسا

مرکبی از روشنی نگذشت بر من تا که من

همره ایشان نکردم کاروانی از دعا