هم هوا گردد چو چشم عاشقان گوهر فشان

همره ایشان نکردم کاروانی از دعا

تا چو باد نوبهاری مژده گل می دهد

لاله می اندازد از شادی کله را بر هوا

هم زمین باشد چو صحن آسمان انجم نما

گل گشاید سفره پر برگ بهر عندلیب

صبح خیزان را زند بر سفره گلبانگ صلا