کامرانیت چنان باد که در دور فلک

بیشتر زین به سر خان طمع دست میاز

تا به کی دست دراز کنی؟ اکنون وقت است

که به کنجی بنشینی و کنی پای دراز

هیچ باقیت نماند به جز از عمر دراز