بهار مدح تو آورد باز در سخنش

بدین قصیده غرا(ظهیر)وقت منم

زمانه را چو تویی اردشیر بن حسنش

ز غصه بلبل طبعم نداشت برگ و نوا

دعای شاه جهان واجب است و می گویم

که باد حافظ و ناصر خدای ذوالمننش