تا هست زیر سایه ی ابرو مکان چشم

چشمم به مدح خاک درت کرد ترزبان

اینک هنوز می چکد آب از دهان چشم

تا هست گرد عارض سیمین مدار خط

تا چشم بد خزان بهار سعادت است

بادا بهار جاه تو دور از خزان چشم !