خیام قدر و جاهت را که می زیبد ستون سدره

کند آویزه های در به تاج لعل گل منضم

جمال طلعت بخت تو بادا در همه وقتی

چو روی نوعروسان بهاری تازه و خرم

بهاوتاد ابد بادا طناب عمر مستحکم