تا نگردد روزی هر روزه را کلکت کفیل

منت طبع کریمت راست بحر و کان رحیم

عروه الوثقی فتراکت خرد چون دید و گفت

اعتصام المک و دین را این سزد حبل المتین

نقش کی بندد که پوشد کسوت صورت چنین

مرکب عزم تو هست هر جا که یک پی برگرفت

آسمان صد پی همان جا روی مالد بر زمین