به گرد بالش او گر تو سر فرود آری

زهی به قوت شاهین بازویت کرده

به هر دیار ترازوی عقل طیاری

سریر جاه تو را بالشی کند گردون

به بوی خلق تو یابد حیات و برخیزد

نسیم صبح که جان می دهد ز بیماری

اگر نسیم صبا گردی از درت یابد