ز گرد خنک تو پوشد سپهر ز نگاری

جهان عدل تو باغی است بارور که در او

جز از درخت نبیند کسی گران باری

به روز جلوه نصرت قبای فیروزی

هر آن که نام تو بر دل نوشت گشت عزیز

مگر درم که ز دست تو می کشد خواری

بسی گنه ز زر آمد پدید و بخشیدی