که روز می کشندش پودی و شبش تاری

سزد که خواری حرمان کشد معانی من

بلی کشند غریبان هر آینه خواری

همیشه تا بود این خرقه ملمع دهر

سنین عمر تو را باد روز نوروزی

لیال آن همه قدر شهور آزاری