صبحدم زین مجمر فیروزه پر کرد آذری

از پی تحریر حکم طالعش تیر دبیر

پیش بنهاده دواتی باز کرده دفتری

تا سپند شب بسوزاند به دفع چشم زخم

با دلی پر مهر می گردید چرخ گوژ پشت

برسر گهواره اش چون مهر گستر مادری

عنبر شب تا کند او را به لالایی قبول