در شب تاریک حرمان رهرو امید را

قطره های شبنم ند افتاده بر نیلوفری

سالها شد تا نمی یارد زدن راه عراق

هیچکس در روزگار او مگر خنیاگری

جز فروغ اختر رایش نباشد اختری

سرو را قرب سه سال است این زمان تا هر زمان

خاک پایت را جبینم می دهد دردسری