ز بالا فتاد این بلا ناگهانی

دریغا که باغ بهار جوانی

فرو ریخت از تند باد خزانی

دریغ آن مه سرو بالا که او را

تو دانی چه افتاده است ای زمانه

فتادست مصر کرم را میانی

عجب دارم از شاخ نازک که دارد