چه آوازه از نی شنیدست گویی

نه جام می از ساقیان می ستایی

برانم که گرد حریفان نگردد

دگر رطل می با وجود گرانی

که چشم قدح می کند خون فشانی

کسی کین سخن بشنود گر بود سنگ

دلش خون شود چون دل لعل کانی