تو خود در جهان چیست کان راندانی

تو را که همای خرد هست در سر

منه دل به این خانه استخوانی

شها نیک دانی تو رسم جهان را

جهان بی ثبات است تا بوده ایم

چنین بود رسم بد این جهانی

دل یوسف عهد خون است گویی