ایا صبح خندان چه حالت شنیدی

از آن طلعت خوب و فر کیانی!

ایا شمع گریان نگویی چه بودت

که بر فرق خاک سیه می فشانی؟

که بر سینه مشکین قصب می درانی؟

یقین است ما را درین خانه رحلت

ولیکن نبود این کسی را گمانی