نقاب از عذار گل بوستانی

سحابی است چتر تو بالای گردون

که خورشید را می کند سایه بانی

به عهدت صبا شرم دارد گشادن

الا تا نسیم صبا هر بهاری

زمین را دهد کسوت آسمانی

بهار بقای سرت سبز بادا