چو با یکدیگر آشنا می شوند

که آن از گل تیره است این ز نور

ز تن تا به جان نسبتی هست دور

به زاری و حسرت جدا می شوند

نمی بودشان کاشکی اتصال

چون جان را و تن را چنین بود حال