عجب نیست در تو که ما و منی است

کجا می بری چون تو غم می خوری؟

برین زندگی هیچ بنیاد نیست

جز از پاره ای خاک بر باد نیست

که اصل سرشتت ز ما و منی است

کسی کو در آز بندد فرو

گشایند درهای جنت برو