ولی عشق را با چنین ها چه کار؟

به شیرینی این بود از آن چرب تر

در آیینه می دید رخسار خویش

که او بود صد ره به از یار خویش

هوی پادشاهی است بس کامگار

گهی خیمه را بر سرابی زند

گهی بر کند، بر سر آبی زند