دم سرد دی باد پنداشتند

سر هر دو از عشق و می گرم بود

نمی داشت دی را دم سرد سود

به می مجلس عیش خوش داشتند

کسی را که در ماه دی آتشی

ز می نیست، یا از رخ مهوشی،

حقیقت بدانش که افسرده ای است