سیاهی ز زاغ سیه طیلسان

سیه گشته چشم جهان سر به سر

در او کس ندید از سپیدی اثر

نهان گشته مرغان سبز آشیان

تو گفتی که راه هوا بسته اند

همه بال در بال پیوسته اند

ملک گفت تا مجلس آراستند