شدم دستگیر و مرا بر کشید

سعادت مرا سایه بر سر فکند

شد از خاک پایت سر من بلند

چو لطف تو در چاهم افتاده دید

شها از جهان سایه ات کم مباد!

جهان بی رضای تو یک دم مباد!

تویی آن دلفروز و شمع جهان