ازین سوی شبگیر چون شاه چین

ندانست قدر زمان وصال

وصال آورد رخنه در کار عشق

جدائی کند گرم بازار عشق

در آورد خنگ فلک را به زین

در آمد از آن خواب نوشین ملک

پریشان ز غوغای دوشین ملک