در آمد از آن خواب نوشین ملک

جدائی کند گرم بازار عشق

ازین سوی شبگیر چون شاه چین

در آورد خنگ فلک را به زین

پریشان ز غوغای دوشین ملک

دلش بود در بند سودای یار

وز آن مستی دوش در سر خمار