دلش بود در بند سودای یار

در آورد خنگ فلک را به زین

در آمد از آن خواب نوشین ملک

پریشان ز غوغای دوشین ملک

وز آن مستی دوش در سر خمار

ندانست کز دست بازش برفت

دل آزرده شد دلنوازش برفت