وگرنه ملولم من از عمر نیز

مگر سایه ای بر سر آری مرا

دگر تازه و تر برآری مرا

مرا جان برای تو باشد عزیز

به چشم تو می بندم از دیده خواب

همیشه خیال تو جویم در آب

به شب ناله ام بر ثریا رسد