ملک برگرفت و بر آن بوسه داد

که شاها خدای تو یار تو باد

مرا دل اندر کنار تو باد

مرا آن نامه را پیش تختش نهاد

چو بگشود آن نامه را شاه سر

چو برگ سمن کردش از ژاله تر

ببارد بر سرخ گل اشک زرد