وگر رفت سهوی از آن درگذر

گذر کن که دوری به غایت رسید

نظر کن که وقت عنایت رسید

گرم هست عیبی بدان کم نگر

ز سوز دلم آتشی درگرفت

در افتاد و گیتی سراسر گرفت

نظامی که امروز حسن تو راست