همی کرد مهر فلک گرم تر

بر آن ماه چندانکه که بگذشت سال

فزون می شدش حسن همچون هلال

هوا هر نفس بود بی شرم تر

همه روزه تخم طرب کاشتند

ز آب رزش آب می داشتند

همه ساله بودند با بزم می