ز دوران رسید آفتابش به زرد

طلب کرد بالین سرش از وبال

نهالی وطن ساخت سیمین نهال

زمانه مه روشنش تیره کرد

چو شد تیره روزش به شب نیم شب

همین کامدش جان به لب زیر لب

به یاران خود گفت یاری کنید