عماریم چون غنچه گل برید

به آب سرشکم بشوئید تن

بسازیدم از برگ نسرین کفن

گل اندر عماری من گسترید

به سوی چمن تا سهی سرو ناز

برد بر قد نازنینم نماز

سرآسیمه در باغ آب روان