دل نافه ز آن روسیه گشت و ریش

که می سوزد از فرقت انگبین

به خونابه رخسار از آن شست لعل

که خواهد جدایی ز کان جست لعل

که خواهد بریدن ز دلدار خویش

صبا گفت با نافه مشک چین

که بهر چه خون می خوری چون چنین