به نار حجیم از کسی خوی کرد

به باد هوایش دهد رنگ و بوی

همان شوق مسکن بود در سرش

بود کوخ خود به ز کاخ زرش

بود بر دلش باد فردوس سرد

سمندر که او دل بر آتش نهاد

نسیم سمن بر دلش هست باد