نسیم سمن بر دلش هست باد

به نار حجیم از کسی خوی کرد

بود بر دلش باد فردوس سرد

سمندر که او دل بر آتش نهاد

ز یاران جدایی مکن بی سبب

که هجر است بی اختیار از عقب

تن از چاره هجر بیچاره گشت