که هجر است بی اختیار از عقب

سمندر که او دل بر آتش نهاد

نسیم سمن بر دلش هست باد

ز یاران جدایی مکن بی سبب

تن از چاره هجر بیچاره گشت

ز رنج بریدن دلش پاره گشت

نخواهی که گردی به هجران اسیر