ز مژگان روان شد به رخ ژاله اش

در آن حالت او جامه ای می درید

خورش دریدن به گوشش رسید

بنالید صاحبدل از ناله اش

بر آورد افغان که آه از فراق

جهان گشت بر دل سیاه از فراق

جدایی تن از جان جدا می کند