حقیقت جدایی است از یکدگر

ز بیخ و بنش ناگهان برکنی

کنی سرنگونش به خاک افکنی

اگر مرگ را آوری در نظر

مه و مهر از آنرو گرفته دلند

که هر ماهی از یکدگر بگسلند

ثریا بود جمع دانی چرا؟