مه و مهر از آنرو گرفته دلند

کنی سرنگونش به خاک افکنی

اگر مرگ را آوری در نظر

حقیقت جدایی است از یکدگر

که هر ماهی از یکدگر بگسلند

ثریا بود جمع دانی چرا؟

که از جمع او کس نگردد جدا