کدامین گل تازه از خاک زاد

به خود زرد و لرزان فرو می روم

جهان را جفا و ستم رسم و خوست

نخواهد وفا کرد با هیچ دوست

که آخر زمانه ندادش به باد

سهی سرو گشت از هوا سر بلند

در آخر ز پا هم هوایش فکند