که اکنون چخ رخسار ایشان چه گل؟

سهی سرو گشت از هوا سر بلند

در آخر ز پا هم هوایش فکند

کجا آن چو گل نازکان چگل؟

بسا سرو کان گشت با خاک راست

بس آب حیاتا که آن خاک راست

بسا سرو بالا که زیر ز می است