قباد از جهان را بپرداختی

نگر تا نداری تو این هرسه خوار

اگر ز آنکه رن نیستی در جهان

نبودی چو تو شاه روشن روان

تو تاج شهی را بر افراختی

مرا گر نبودی به تختت نیاز؟

چرا بردمی پیش تختت نماز؟